Nola erantzun diezaiekete gizarte-politikek gaur egungo gizartearen zaintzan aurkitu daitezkeen biztanleriaren zahartzea, nahi ez den bakardadea edo zaintza-premien gero eta konplexutasun handiagoa bezalako erronkei? Artikulu honek eredu tradizional eta zatikatuetatik pertsonak, komunitateak eta eragileen arteko lankidetza ekintza publikoaren erdigunean jartzen dituzten ikuspegi ekosistemikoetarako trantsizioa aztertzen du. Gipuzkoan sustatutako Tokiko Zaintza Ekosistemen (TZE) esperientziatik abiatuta, gobernantza, berrikuntza eta koordinazio-modu berriak erakusten dira, adinekoen bizi-kalitatea hobetzea bilatzen dutenak zaintza pertsonalizatuagoen, integratuagoen eta komunitarioagoen bidez.

Javier Castro-Spila, Xanti Moriones eta Aitor Garmendia Bartolomé